Η λέξη μόδα είναι Λατινική και σημαίνει τρόπος.  Είναι ο τρόπος που εκφράζεται ο άνθρωπος επηρεαζόμενος και αποδεχόμενος νέες τάσεις και ιδέες.

Όλες οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι δυνατόν να έχουν σχέση με την μόδα, όπως η ψυχαγωγία , η εμφάνιση, η τέχνη ακόμη και οι αξίες. Έχει επικρατήσει όμως η άποψη πως ακούγοντας τη λέξη μόδα ο νούς του ανθρώπου στρέφεται προς  την ενδυμασία. Έχει μεγάλη σημασία για τον άνθρωπο η ενδυμασία διότι προστατεύει το σώμα από τις διάφορες καιρικές συνθήκες και από βλαβερές ακτινοβολίες, κ.α. Αυτή λοιπόν την ανάγκη κάποιοι σκέφτηκαν να την εκμεταλλευτούν και να κερδίσουν πάρα πολλά χρήματα. Έπιασαν το σφυγμό της κοινωνίας και τεχνηέντως δημιουργούν τάσεις για «πρόοδο» , για «εκσυγχρονισμό»μέσα από τη μόδα. Οι άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέοι αισθάνονται έντονα την ανάγκη να ξεχωρίζουν από το κοινωνικό σύνολο. Η ματαιοδοξία είναι πολλές φορές το κίνητρο. Θέλει ο άνθρωπος να αποδείξει  την ταυτότητά του, ότι είναι «κάποιος». Φορώντας επώνυμα ρούχα και ακριβά δείχνει κατά κάποιο τρόπο την οικονομική του επιφάνεια. Προσπαθεί να διακριθεί στον κοινωνικό χώρο, να πετύχει την κοινωνική αναγνώριση και θαυμασμό και να τραβήξει ακόμη και τα ερωτικά βλέμματα. Ένας ακόμη λόγος που οι άνθρωποι ακολουθούν τη μόδα είναι γιατί φοβούνται την κοινωνική απόρριψη. Οι πολυεθνικές εταιρίες και οι οίκοι μόδας έχουν τον κυρίαρχο ρόλο στην όλη υπόθεση, δημιουργούν παροδικά και εφήμερα πρότυπα για να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του καταναλωτή και να αυξάνει την κατανάλωση.

Ο Υβ Σεν Λοράν (Yves Saint Laurent)   ιδιοκτήτης μεγάλου οίκου μόδας, είχε δηλώσει πως, η μόδα δεν είναι τέχνη. Παρ’ όλα αυτά είναι τέτοιος ο ψυχαναγκασμός και η πίεση μέσα από την τηλεόραση, η οποία παίζει το σημαντικότερο ρόλο, τα περιοδικά και γενικότερα η διαφήμιση ενισχύουν τη μόδα η οποία δημιουργεί πλασματικές ανάγκες , ούτως ώστε να σπρώχνει τον καταναλωτή στην αγορά προϊόντων μόδας. Τα τελευταία χρόνια  η μόδα έχει επηρεάσει πάρα πολύ τον γυναικείο πληθυσμό και λιγότερο τον ανδρικό. Φθάσαμε δυστυχώς σε φάση παραλογισμού.  Πριν λίγα χρόνια αν φορούσε κάποιος ένα ρούχο που ήταν λίγο σχισμένο ή μπαλωμένο θεωρείτο φτωχός και ντρεπόταν να το φορέσει. Σήμερα έρχεται η μόδα και επιτάσσει να φοριούνται σχισμένα, φθαρμένα , μπαλωμένα και τα πληρώνει ο καταναλωτής πανάκριβα.

Και γεννάται το ερώτημα, ενός λογικά σκεπτόμενου ατόμου. Και ποια είναι η μόδα που πρέπει να τρέχουμε από πίσω της . Ποιοι είναι αυτοί που θα μου πουν ότι, πρέπει να φορέσω σχισμένα, ή ότι φέτος θα πρέπει τα ρούχα να είναι σε αποχρώσεις του μπλε ή του κόκκινου. Το παράδοξο είναι ότι, αυτά που επιτάσσει η μόδα τα τηρούμε κατά γράμμα  γιατί θέλουμε να είμαστε «in»